نورفیزیک

حدود پنجاه سال پیش 14، 15 سال داشتم و تابستان برای کسب درآمد به شرکت لبنیات پاک واقع در شهرستان خرمشهر مراجعه نمودم . این شرکت نمایندگی بستنی های کیم وکانادافراست در این شهرستانرا به عهده داشت وبرای فروش آن بستنی ها گاری های سه چرخ در اختیار فروشنده های دوره گرد قرار می داد. این گاری ها بدنه چوبی داشتند وسطح داخلی آن ها فلزی وعایق بندی شده بود ولی از نوع عایق بین داخل محفظه وخارج آن اطلاع ندارم ولی می دانم بستنی های داخل آن تا حدود 24 ساعت آب نمی شد . آن چه مرا بر آن داشت تا این داستان را بنویسم استفاده از قانون های فیزیک وترمو دینامیک در این گاری ها بود که هیچ گونه دسترسی به برق نداشت و اکنون که فیزیک خوانده ام به راز ورمز نگهداری بستنی بدون برق در این وسیله برایم جالب توجه است . داستان از این قرار بود که :

صبح ها ساعت 6 صبح یک کامیون یخچال دار بستنی هارا از آبادان برای شرکت می آورد  این کامیون علاوه بر بستنی ها چوبی ،لیوانی وقیفی حامل تعدا زیادی قوطی های مکعب مستتطیل 40در40 در 10سانتیمتر پر از آب نمک با دمای زیر صفر برای گاری های حمل و فروش بستنی بود . به این قوطی ها باتری می گفتند وبه هر گاری 4 یا 5 عدد از این باتری ها می دادند تا در چهار گوشه داخل محفظه این گاری ها بچینیم وبعد کارتن های بستنی را بین این قوطی ها قرار می دادیم وبرای فروش می بردیم و تا شب این بستنی هارا به فروش می رساندیم ویا اگر فروش نمی رفت به شرکت بر می گرداندیم . اکنون به این نکته پی برده ام که  از آب نمک برای پایین آوردن نقطه ی انجماد  تا حدود20 درجه زیر صفر می توانست استفاده شود ودر این دما آب هنوز هم به شکل مایع باشد ودیگری بالا بودن ظرفیت گرمایی ویژه آب که می توانسته گرمای زیادی از محیط بگیرد ولی دمای آن زیاد تغییر نکند  ونکته دیگر این که پس از گرفتن گرما وگرم شدن مجددا قابل استفاده باشد .

اگر فرض کنیم هر قوطی 1.5کیلو آب نمک بوده وظرفیت گرمایی ویژه آب هم 4.2 کیلوژول بر کیلوگرم فرض کنیم هریک از این قوطی ها می توانسته 120کیلوژول گرما از محیط بگیرد تا دمای آب آن به صفر درجه برسد. این داستان می تواند به ما کمک کند که برای مسافرت قوطی های مکعب مستطیل شکل را پر از آب نمک نموده ودفریزر بگذاریم وهنگام مسافرت این قوطی ها را درون یخدان های کائوچویی قرار دهیم و یخ های غیر بهداشتی را مورد استفاده قرار ندهیم.